“Aangenaam kennis te maken: ik ben jullie droom”

Vrijdag 4 september, 10.00 uur: we hadden afgesproken met de makelaars Christine en Jennifer (Jenny) bij Hotel Restaurant La Normandière. Helaas waren we iets te laat, want we konden het niet vinden. Niet zo gek, want La Normandière bleek niet meer te bestaan 😉

Gelukkig hadden we de dames van tevoren het signalement van onze bus gegeven, dus ze herkenden ons toen we langs scheurden. Al met al hebben we elkaar toch nog gevonden.

Geen koffie vooraf dus, op naar de eerste bezichtiging.

Object 1 – een oude ciderboerderij op ca. 12.000 m2 grond

Het dorp zelf is niet superaantrekkelijk, wat voornamelijk komt omdat de Route National er dwars doorheen loopt. Veel verkeer dus, maar da’s tegelijkertijd dus ook veel ‘verkeer’. Ook hier heeft ieder nadeel z’n voordeel.

Er zitten een aantal winkels, barretjes en minstens één restaurant aan de hoofdstraat (= RN) én een Plan d’Eau, dus dat is toch weer meer dan niks. 😉

Net na het midden van het dorp sloegen we linksaf een straat met huizen in en een krappe 100 meter verder stopten we al aan de linkerkant. Christine ging in de weer met de ketting die om het hek zat, terwijl wij nieuwsgierig de oprijlaan inkeken. Wat we konden zien was al héél interessant!

Object 1

En het werd alleen maar beter: alles wat we hadden bedacht en gewenst, was er – en meer.

Even een opsomming van wat er allemaal te vinden is op het ‘domaine’:

  • een huis (mét treetjes naar de voordeur, kleine wens van mij) met ruime keuken(-ruimte), 2 kamers beneden, 3 slaapkamers op de 1e verdieping, een grote kelder en een enorme (onafgewerkte) zolder;
  • een megaschuur waar 3 verdiepingen in te realiseren zijn;
  • een megaschuur die ‘maar’ 2 verdiepingen heeft;
  • één klein huisje (woonkamer beneden, slaapkamer boven);
  • één groter huisje (indeling onbekend, de deur ging niet open);
  • één bouwsel – niet bekend of het een huisje of een schuur is, want de deur ging niet open;
  • één nog groter huisje (indeling onbekend, de deur was niet bereikbaar vanwege de klimop), mét eigen afgescheiden tuin (die we ook niet hebben kunnen zien);
  • een ruime stenen open schuur;
  • een stenen schuur met een tractor erin, maar met een deur die alleen nog maar op een kier open kan;
  • een stenen garage met een half ingestort dak 😉
  • 2 ‘hangars’ waar nu het hooi van de boer opgeslagen ligt (je weet wel, van die grote rollen);
  • een boomgaard met ca. 40 (?) appelbomen en één perenboom;
  • in de boomgaard de voormalige broodoven, oftewel nog een huisje van 2 verdiepingen;
  • een strook weiland van iets van 15 x 50 meter (of zo);
  • genoeg verharde grond om minimaal 8 auto’s op te parkeren;
  • een meer dan riante achtertuin, grenzend aan een stroompje;
  • heel veel (te veel en veel te hoge) bomen;
  • héél veel bramenstruiken, klimop, andere struiken en hoog gras.

Oh ja: en een stenen kippenhok.

Fred en ik hadden er nog wel uren willen rondkijken, maar na 1,5 uur moesten we toch echt door naar bezichtiging #2.

Object 2 – een oude koeienboerderij op ca. 5.000 m2 grond

5 Minuutjes verderop kwamen we in een gehucht aan, waar we gelijk zo ongeveer tegen het te bezichtigen object aanreden: een oude boerderij. Midden in het gehucht, dus.

Makelaar Christine had al aangegeven dat de burgemeester dolgraag mensen als wij in het dorp zou verwelkomen, zodat er weer wat leven in de brouwerij zou komen.

Object 2

De entree in het huis was goed: wat een prachtige tegels in de gang! Idem in de enorme woonkamer. We zagen wel een aantal forse vochtplekken en een paar scheurtjes in de muren, maar daar was de prijs dan ook naar.

Aan het einde van een lange gang troffen we de oude boer en z’n vrouw in een ruime, behoorlijk gedateerde keuken. De keuken zou nog vergroot kunnen worden door de muur naar de voorraadkast door te breken – aan de andere kant zat namelijk al een ruime bijkeuken annex voorraadruimte.

Vanuit de keuken ging de trap naar boven en daar vonden we een ruime slaapkamer en een gigantische slaapkamer. En dat was het. Geen badkamer, geen 2e verdieping.

Maar goed, we hadden de rest nog niet gezien. En de rest was: stallen. En nog meer koeienstallen. En een mega-hooischuur (heel gaaf!). Dan nog een grote open schuur, waar vroeger waarschijnlijke de zware machines hebben gestaan. Nog een soort werkplaats, een huisjesachtig iets en een paar paardenboxen op de kopse kant.

Achter het huis was een kleine boomgaard (met appelbomen natuurlijk, wat wil je anders in deze streek) en achter die tuin lag een grote boomgaard, met … appelbomen. 🙂

Maar overal waar je keek, zag je buren. En buren zijn nou net het soort mensen dat Fred en ik graag willen hebben en dat echt heel welkom is voor een ‘ballon de rouge’, maar dat we verder niet te vaak willen zien en vooral liever niet willen horen.

Waarschijnlijk zit aan allebei de objecten evenveel werk en evenveel kosten. Alleen hebben we, als we ooit klaar zijn, met object #2 een bedrijf neergezet en met object #1 echt onze droom gerealiseerd.

Kun je al raden met welk object we níet doorgaan? 😉

Sharing is caring
Renée

About the Author

Renée

Een kort verhaaltje over mezelf

Follow Renée:

Leave a Comment:

All fields with “*” are required

Leave a Comment:

All fields with “*” are required