Een goed begin is het halve werk

Dat dachten wij ook voor onze vakantie, dus we hadden een mooie planning gemaakt, die ons zou helpen om ontspannen te vertrekken. En toen gebeurden er dingen die – in het kader van dit spreekwoord – weinig goeds voorspelden.

Het begon er al mee dat onze ontspanvakantie van ruim 3,5 week noodgedwongen moest worden ingekort naar een werkvakantie van een krappe 2,5 week. Wat 2 weken werd, omdat we 3 dagen later dan gepland weggingen.

Vervolgens bleek Fred strontverkouden – heel fijn.

En route: Zevenhuizen -> Abbeville

De geplande eerste camping zou gesloten zijn bij aankomst, dus hadden we een alternatief gevonden: de Routier in Abbeville. De keuken was open tot 23.00 uur, dus we verheugden ons al helemaal op onze eerste heerlijke Franse maaltijd.

We kwamen aan om 2.15 uur en moesten het dus doen met/op de broodjes die we onderweg hadden gegeten. Wél ’s ochtendsvroeg een heerlijk kopje koffie/thee met een vers croissantje genuttigd. Handig hoor, die Routiers. 🙂

En route: Abbeville -> Sées

Toen kwam de eerste tankbeurt bij een onbemande pomp, met de credit card. Net als alle andere keren in alle andere jaren, alleen dit keer met een andere uitkomst. Namelijk “neem uw kaart uit”.

Vreemd, er stonden geen meldingen bij de onbemande pomp dat je alleen met een Franse betaalpas kon betalen. Vroeger was dat misschien zo, maar al zo’n jaar of 15 kun je eigenlijk overal wel met een credit card terecht.

Afijn, dan maar naar een bemande pomp.

Gelukkig vonden we er al snel eentje met een meer dan acceptabele literprijs. Volgooien dus, konden we weer ruim 700 kilometer vooruit.

Binnen bij de balie de kaart in de automaat, code intoetsen (“code bon”) en toen … een melding die me niets zei.

De vriendelijke pompstationmevrouw legde me uit dat de kaart niet geldig was. Niet geldig?? Ik had net een nieuwe! Toen ik de kaart terugkreeg, viel mijn oog op ‘geldig tot 06/15’. WTF?!?
Ik had de oude kaart meegenomen …

Gelukkig had ik m’n zakelijke bankpas nog en ja, hij deed ’t. Pfew! De diesel was betaald, we konden doorrijden. Eerst voor de schrik maar een kopje koffie gedronken bij de Routier naast het tankstation. Contant afgerekend, want ‘better safe than sorry’.

Ons tijdelijke thuis: camping Le Clos normand

Een goed begin

Nadat we de camping hadden gevonden – wat nog een hele prestatie was dankzij Tom(Tom) – vonden we de volgende uitdaging op ons pad: de receptie was gesloten tot 15.00 uur, net als de slagboom. Het was 12.15 uur.

Gelukkig scheen het zonnetje, hoefde ik niet door een slagboom om het toiletgebouw te gebruiken én bleek de supermarkt recht tegenover de camping te zitten. We hebben de wachttijd dus nuttig gebruikt.

Na het inchecken een prima plekje gevonden, de caravan aan alle kanten waterpas gekregen (altijd fijn), buiten gegeten (fris!) en gevoeglijk ingestort. Ondanks dat het een graad of 10 was buiten, toch heerlijk geslapen. Beter, want dan waren we goed uitgerust voor de belangrijke afspraak met de makelaars.

Toch moesten we deze ochtend eerst nog 2 kleine hindernissen tackelen:

  • nu was ík snipverkouden (gelukkig hadden we zakdoekjes te over meegenomen) en
  • de kraan deed het niet meer: batterijen leeg. Er kwam dus een zoektocht naar ‘campingbatterijen’ op ons lijstje voor vandaag. Vooruitgang is leuk, maar met een voetpomp hadden we dit ‘probleem’ niet gehad.

Het klinkt allemaal dramatisch (of niet, het ligt er maar aan hoe je het bekijkt), maar wat we op vrijdag 4 september hebben meegemaakt, maakt alles meer, ruim meer dan goed!

“Een slechte generale …” bleek beter van toepassing – maar dat is voor het volgende blog. 🙂

 

Sharing is caring
Renée

About the Author

Renée

Een kort verhaaltje over mezelf

Follow Renée:

Leave a Comment:

All fields with “*” are required

Leave a Comment:

All fields with “*” are required